Kiedy podatek liniowy opłacalny?

2 listopada 2016

W interesie każdego przedsiębiorcy jest stosowanie działań mających na celu zoptymalizowanie kosztów podatkowych. Jedną z takich metod jest wybór odpowiedniej formy opodatkowania. W tym miejscu warto nieco uwagi poświęcić podatkowi liniowemu. Czy jest to korzystny wariant? Co należy o nim wiedzieć?

Cechy podatku liniowego

Cechą, która wyróżnia podatek liniowy spośród pozostałych form opodatkowania, jest stała stawka podatku. Wynosi ona 19 proc. i pozostaje niezmienna bez względu na wysokość dochodów osiąganych przez podatnika. To kluczowy atut podatku liniowego, który oprócz tego posiada i inne zalety:

  • prosty i przejrzysty sposób rozliczania się z fiskusem oraz wyliczania dochodu,
  • możliwość uzyskiwania dochodów z umowy o pracę i rozliczania ich wg skali podatkowej.

Medal ma jednak dwie strony. Rozważając opcję rozliczania się metodą liniową, należy uwzględnić wynikające z tego ograniczenia:

  • brak możliwości korzystania z preferencji podatkowych takich jak np. ulga na dzieci, kwota wolna od podatku czy rozliczanie się z współmałżonkiem,
  • niemożność skorzystania z metody liniowej przy niektórych źródłach dochodu – chodzi tu o kontrakty menadżerskie oraz o działalność, na okoliczność której zawierane są tego typu umowy, zaś ich przedmiotem jest zarządzanie przedsiębiorstwem,
  • obowiązek składania pary deklaracji podatkowych – dotyczy to sytuacji, gdy ktoś ma różne źródła dochodu opodatkowane i liniowo, i wg skali podatkowej,
  • niemożność skorzystania z podatku liniowego w sytuacji, gdy ktoś świadczy usługi na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy mające ten sam charakter, co praca wykonywana na etacie – jeśli więc np. ktoś pracując jako copywriter przeszedł  z etatu na samozatrudnienie i świadczy na rzecz byłego pracodawcy te same usługi, co w ramach umowy o pracę, nie ma prawa do liniowej stawki podatku.

Podatek liniowy – komu się opłaca?

Mając na uwadze powyższe przesłanki, nietrudno wywnioskować, iż podatek liniowy opłaca się przy bardzo wysokich dochodach, ponieważ nie zachodzi wówczas ryzyko „wpadnięcia” w wyższy próg podatkowy. Rozliczając się natomiast metodą liniową należy liczyć się z tym, że po przekroczeniu rocznej kwoty dochodów 85 528 zł następuje przejście z 18 proc. progu podatkowego w drugi próg – czyli 32 proc.

Za granicę opłacalności uważana jest w tym przypadku kwota 100 tys. zł. Nawet przy nieco niższej kwocie niekoniecznie się to kalkuluje, np. jeśli ktoś osiągnął dochód na poziomie 96 384 zł, to zarówno przy rozliczaniu się metodą liniową, jak i wg skali podatkowej, zapłaci tej samej wysokości podatek – 18 313 zł. Różnica jest taka, że przy metodzie liniowej straci prawo do ulg. Gra może się okazać warta świeczki jedynie wówczas, gdy zachodzi spore prawdopodobieństwo szybkiego osiągnięcia dochodów powyżej 100 tys. zł rocznie.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *